توسط : میلاد حضرت عیسی مسیح (ع)، یا کریسمس، یکی از مهمترین اعیاد مسیحیان است که هر ساله در تاریخ ۲۵ دسامبر گرامی داشته میشود. این مناسبت مذهبی در تقویم کلیساهای ارتدوکس، یونانی-کاتولیک و رومی-کاتولیک جایگاهی ویژه دارد و به عنوان روز تولد منجی جهان مسیحیت شناخته میشود.
بر اساس آموزههای دینی، تولد حضرت عیسی (ع) نه ماه پس از بشارت فرشته وحی، جبرئیل، به حضرت مریم (س) رخ داد؛ زمانی که به او گفته شد: «ای سرشار از فیض، شادمان باش، خداوند با توست». این واقعه در غاری در شهر بیتلحم یهودیه اتفاق افتاد؛ دورانی که اکتاویان آگوستوس امپراتور روم و هیرودیس ادومی پادشاه یهودیه بود.
طبق روایتهای موجود در اناجیل مقدس، حضرت یوسف (ع)، که سرپرستی حضرت مریم (س) را بر عهده داشت، مردی درستکار از نسل داوود نبی بود و به حرفه نجاری اشتغال داشت. او به همراه حضرت مریم، به دلیل اجرای فرمان سرشماری عمومی، مجبور شد به شهر اجدادی خود، بیتلحم، سفر کند.
بیتلحم شهری کوچک در جنوب اورشلیم بود که در مسیر منتهی به الخلیل قرار داشت. فاصله این شهر تا ناصره، محل سکونت حضرت یوسف و مریم، حدود سه روز راه بود. در نزدیکی بیتلحم، غاری در دل کوه قرار داشت که بهعنوان محل نگهداری دامها استفاده میشد و همانجا بود که حضرت عیسی مسیح (ع) در نیمهشب، بدون درد و رنج، دیده به جهان گشود.
بر اساس متون مذهبی، حضرت مریم (س) نوزاد خود را در پارچههایی پاکیزه پیچید و او را در آخور قرار داد و در برابرش به عبادت پرداخت. در همان شب مقدس، فرشتگان الهی تولد منجی را به شبانان بشارت دادند و آنان با شنیدن این پیام آسمانی، به بیتلحم شتافتند و نوزاد را در کنار حضرت مریم و یوسف یافتند.
شبانان با یقین به اینکه این نوزاد همان مسیح موعود است، او را پرستش کردند و پیام فرشتگان را برای دیگران بازگو نمودند. حضرت مریم (س) نیز تمامی این رویدادها را در دل خود نگه داشت. این واقعه سرآغاز یکی از مهمترین باورهای دینی مسیحیت شد که تا امروز، الهامبخش میلیونها انسان در سراسر جهان است.
انتشار در مجله خبری ایرانیان
